Laten we het eens over Israel hebben

Er wordt door christenen op allerlei manieren naar Israël gekeken. Er zijn tegengestelde meningen. Christenen die Israëls omgang met de Palestijnen sterk veroordelen. Een andere mening is dat de claim van Israël op de ‘bezette gebieden’ bijbels en politiek gezien geoorloofd is. Een politieke discussie dus. waar een theologische onder schuil gaat. Er wordt in allerlei kerken verschillend gedacht over Israël. Is er nog een plek voor het volk Israël als volk van God, nu we elke dag een stap dichterbij komen bij de komst van Gods koninkrijk? Is die plek er pas als Jezus terugkomt, of kunnen we daar al glimpen van zien als we nu naar Israël kijken, als volk en als staat. Welke zienswijze we ook kiezen, het is goed om allereerst te luisteren naar de God van dat Koninkrijk en de Bijbel te openen. Als je eenmaal aan het lezen bent, dan kom je honderden gedeelten tegen die een duidelijke kant op wijzen. Graag wil ik een aantal van deze teksten op een rijtje zetten, ik raakte vol verwondering tijdens deze zoektocht en wil dat graag delen.

Bijna alle verhalen gaan over het volk Israël en over de God van dat volk. In de Bijbel maakt Hij zichzelf bekend en in zijn handelen met Israël leren wij Hem kennen. Het is onmogelijk om de Here God los te maken van zijn volk. Vroeger niet, nu niet en in de toekomst niet. Hij is nl. trouw tot in eeuwigheid.

Als ik de geschiedenis van Israël bij langs ga, begin ik in Genesis 12, de roeping van Abraham naar het land dat God hem zal wijzen. God geeft hem prachtige beloften: veel nakomelingen, rijkdom, geluk, roem en land (Gen. 15). En Abraham en zijn nakomelingen zullen anderen gelukkig maken. God belooft dat Hij goed zal zijn voor de mensen die goed voor Abraham en zijn volk zullen zijn, maar de mensen die hem en zijn nakomelingen slecht zullen behandelen, zal God straffen. Ik geloof dat dit eeuwigdurende beloften zijn.

Als de Here God Mozes roept om zijn volk uit Egypte te bevrijden (Ex. 3 en 4), moet Hij de Israëlieten zeggen, dat de God van Abraham, Izaäk en Jakob hen gaat verlossen. Hij komt terug op zijn beloften aan Abraham. Het valt op dat zijn volk deze naam van God van generatie op generatie moet blijven gebruiken. God wil herinnerd worden aan zijn beloften, maar ook zijn volk mag ze nooit vergeten. Wat een trouw en liefde. In datzelfde gedeelte geeft God zijn volk nog een naam van zichzelf: “Ik zal er zijn”. Een naam met een geweldige belofte. Eeuwigdurend.

In het gedeelte van Exodus 4, noemt God Israël, zijn “eerstgeboren zoon”. In Deut. 10 : 14 en 15, werkt Hij dat prachtig uit: “De Heer aan wie de hoogste hemel toebehoort en de aarde met alles wat daarop leeft, heeft toch alleen voor uw voorouders liefde opgevat en u, hun nazaat, verkozen boven alle volken en zo is het nog steeds”. En in Zacharia 2 : 8 wordt het volk “Gods oogappel” genoemd. Israël is Gods volk, zeer uniek. In Jeremia 31 staan, in dat verband, ook een paar bijzondere teksten: “Dit zegt de Heer die de zon heeft gemaakt als het licht voor de dag, de maan en de sterren als de lichten voor de nacht, die de zee opzweept, omdat de golven bruisen, wiens naam is de Heer van de hemelse machten. Pas als deze orde ophoudt te bestaan – spreekt de Heer – bestaat ook Israël niet meer, is het niet meer altijd mijn volk”. Dit lees je in vers 35 en 36 en in het daaropvolgende vers staat nog zo’n sterke aanwijzing. Op allerlei manieren maakt de grote, Almachtige God, duidelijk dat zijn volk voor altijd zal blijven bestaan. Hij staat er Borg voor. Hoe kijken de mensen naar Israël? Durven zij door de ogen van de grote Schepper naar het volk van Abraham, Izaäk en Jakob te kijken?  Welke gedachten en woorden gebruiken zij m.b.t. dit unieke volk?

Steeds heb ik teksten uit het Oude Testament aangehaald, maar in het Nieuwe Testament gaat het gewoon verder. In Lucas 1 profeteert Maria bij haar bezoek aan Elizabeth: “Hij trekt zich het lot van Israël aan, zijn dienaar, zoals Hij aan onze voorouders heeft beloofd: Hij herinnert zich zijn barmhartigheid jegens Abraham en zijn nageslacht, tot in eeuwigheid”. En Simeon profeteert in Lucas 2: “Want met eigen ogen heb ik de redding gezien die U bewerkt hebt ten overstaan van alle volken: een licht dat geopenbaard wordt aan de heidenen en dat tot eer strekt van Israël, uw volk”.

Is Gods volk dan een veel beter volk dan welk volk op aarde ook? Nee! De zonde en gebrokenheid zit daar net zo diep als bij Nederlanders, Mexicanen, Japanners, enz. Er is echter 1 verschil, nl. dat God in Jesaja 41 : 8 e.v. ons vertelt, dat Hij dit volk, Israël, zijn dienaar, uitgekozen heeft. En dat God een bijzondere band heeft met dit volk blijkt wel uit de vele profeten die Hij naar Israël heeft gestuurd, om te profeteren, te waarschuwen en op te roepen tot bekering. Geen enkel ander volk kan dat Israël nazeggen. God houdt van zijn volk, wereldwijd. Hij wil zo graag dat ze naar Hem luisteren, Hem volgen en van harte liefhebben. En vanuit die diepe liefde heeft God zijn Zoon gestuurd, een Kind uit Israël, uit de Joden, om voor eeuwig de Weg naar redding te openen. Een redding voor ieder die gelooft, uit Israël, Nederland, Mexico, Japan enz. Wat een genade!

En dan… 19 eeuwen leeft Israël in de verstrooiing. Als je deze geschiedenis gaat bestuderen, dan kom je afschuwelijke situaties tegen. Wat een leed is de Joden aangedaan. Waar was toen de God van Abraham, Izaäk en Jakob, de God die zich “Ik zal er zijn” noemt? Ik geloof dat Hij er was, maar begrijp niet altijd zijn weg met zijn volk. In Jesaja wordt over de knecht van de Here gesproken, de ene keer wordt Jezus daarmee bedoeld en de andere keer Israël. Beiden hebben verschrikkelijk geleden. Maar al die honderden jaren gingen de woorden van Gods profeten wel met hen mee. Ik kan een heleboel teksten noteren, maar houd het nu alleen bij Jesaja 43 : 5, 6 en 7: “Wees niet bang, want Ik ben bij je. Ik haal je nakomelingen uit het oosten terug, uit het westen breng Ik jullie bijeen. Tegen het noorden zeg Ik: Geef hier! Het zuiden gebied Ik: Laat los! Breng mijn zonen terug van verre, mijn dochters van de einden der aarde, allen over wie mijn naam is uitgeroepen en die Ik omwille van mijn majesteit geschapen heb, gemaakt en gevormd”. Wat een geweldige woorden! Gods woorden! De Almachtige heeft gesproken. Vanaf 1948 zijn miljoenen Joden uit meer dan 100 landen teruggekeerd naar het land dat de God van Abraham, Izaäk en Jakob hen had beloofd. Als je je verdiept in de geschiedenis rond 1948, dan was het menselijkerwijs gesproken onmogelijk dat de staat Israël uitgeroepen kon worden. Er is echter een Almachtig God die mensen en volken stuurt. Hij heeft een plan met zijn schepping, zijn wereld en met zijn Israël.

Bij al die invalshoeken om naar Israël te kijken kom je tegelijk in de huidige realiteit. Een werkelijkheid die wij niet los willen maken van de uitverkiezing van Israël door de God van Abraham, Izaäk en Jakob. Vanuit deze historie proberen we antwoorden te vinden op de vragen van vandaag.

Er is een machtsstrijd gaande in het Midden-Oosten. Iran met Palestijnse groepen als Hamas en Hezbollah en de Palestijnse Autoriteit streven naar 1 doel: vernietiging van de Joden. De geschiedenis van Israël wordt volledig ontkent en uitgewist. Leerlingen en studenten worden hierin onderwezen. De leugen regeert. Het betekent een radicale aanval op de God van hemel en aarde die een andere geschiedenis heeft geschreven. Ik vind het erg belangrijk om dit vast te houden en op zoek te gaan naar oplossingen. In Israël kom je ook ontwikkelingen tegen, dat Palestijnen en Israëliërs samen werken in winkels, ziekenhuizen, opvanglocaties en kibboetsen. Vooral jongeren zoeken elkaar op en nieuwe, technische ontwikkelingen komen daar vaak vandaan. Hun ervaringen zijn positief. Daar is vrede en rechtvaardigheid. Vele Palestijnen zouden zich daarbij graag willen aansluiten, maar zijn bang voor hun leiders die deze samenwerking helemaal niet wensen, omdat het niet past in hun streven om Israël van de kaart te vegen. Hoe kunnen Gods woorden uit Genesis 12 gekoppeld worden aan deze werkelijkheid? Geloven we dat de God van Abraham vandaag Dezelfde is als toen, dat zijn beloften niet veranderd zijn? Ik geloof in vrede wanneer de tegenstanders van Israël het volk van God erkennen. De belofte aan Abraham gegeven zal tot zegen zijn voor alle bewoners.

Vele christenen houden van Israel. Ze zegenen dit volk. Zijn ze het in alles met ze eens? Gaan ze achter de besluiten van de regering staan? Nee, maar de situatie is ook zo ongelooflijk complex. Het zou beter zijn om vaker stil te worden en ons hart op Hem te richten en oog te krijgen voor de toekomst, want daar hebben de profeten ook heel bijzondere dingen over gezegd, vooral de profeet Zacharia. In hoofdstuk 8 : 23 lezen we: “…als die tijd gekomen is, zullen 10 mannen uit de volken met verschillende talen een Joodse man bij de slip van zijn mantel grijpen met de woorden: wij willen ons bij u aansluiten, want we hebben gehoord, dat God bij u is.” En in Zacharia 2 : 14: “Jubel Sion en verheug je, want Ik kom in jouw midden wonen – spreekt de Heer. Er komt een tijd dat vele volken zich met de Heer zullen verbinden. Zij zullen mijn volk zijn en in jouw midden zal Ik wonen”. Het zijn woorden die ons terugbrengen bij Ruth, de Moabitische vrouw, die zei: “Uw volk is mijn volk, uw God is mijn God”. Dit is het plan van de Here God. Het ligt klaar op zijn tekentafel.

In het Midden-Oosten is de strijd tussen “vrouwenzaad en slangenzaad” in alle hevigheid gaande. De aanvoerder van dat slangenzaad weet dat hij de strijd verloren heeft, maar zet alles op alles om nog zoveel mogelijk te vernietigen. In het laatste hoofdstuk van Zacharia laat God ons zien dat er nog een verschrikkelijke strijd gevoerd gaat worden, maar dat uiteindelijk de volken voor Hem moeten buigen. En wie zet dan zijn voeten op de Olijfberg? Juist, koning Jezus, de nakomeling van koning David, de grote Overwinnaar. Wat een toekomst. Ja het is goed om het weer over Israël te hebben.