een groene "preek"

 

…….en alle bomen in het veld zullen in de handen klappen. (Jesaja 55:12)

Ja natuurlijk, als het over “groen” moet gaan, dan kunnen we daarin de bomen niet missen. De mensen die in de buurt van bossen wonen, zijn te feliciteren: hun uitgeademde koolzuurgassen worden door de bladeren opgenomen en ze krijgen er zuurstof voor terug. Wat een uitvinding! Wie heeft dat bedacht?

Graag wil ik voor jullie een aantal bomen introduceren waarover we in de Bijbel lezen. Nee, ik begin niet met de bomen die we in het eerste boek tegenkomen, maar ik sla tegelijk het boek Daniël open en wel hoofdstuk 4, waarin we inzicht krijgen in de droom van de machtige koning Nebukadnessar. Door de uitleg van Daniel komen we er al snel achter, dat deze koning met zijn rijk, vergeleken wordt met een boom. En niet zomaar een boom, maar eentje die de hele aarde omspant en zelfs tot in de hemel reikt. Deze boom geeft aan mens en dier beschutting en eten in overvloed. Het lijkt het Paradijs wel, waar ook zo’n bijzondere boom stond, nl. de Boom van het Leven. Maar de indruk- wekkende boom in het boek Daniel is het koningschap van Nebukadnessar, het leven onder zijn bewind is fantastisch. Het is veilig, er is bescherming en meer dan genoeg te eten. Alles in balans. Het leven is er goed. Wat wil je nog meer?

En dan gaat het fout. Er klinkt een stem uit de hemel dat de boom moet worden geveld en de takken eraf gehakt moeten worden. De vogels en de dieren die dachten een lang leven in veiligheid door te kunnen brengen, vluchten. Het leven is volledig uit balans. En de tronk die overblijft wordt vastgemaakt met een ijzeren ketting. Wat is hier aan de hand? De grote, machtige en veelzijdige boom was zijn oorsprong vergeten. In plaats van zijn Schepper te gehoorzamen en alle eer te geven, klopte hij zichzelf op de borst. Op een dag stond hij op het dak van zijn paleis en keek uit over de prachtige stad Babel. Een gevoel van trots welde op in zijn binnenste. “Dit alles heb ik met grote macht tot stand gebracht, tot eer van mijn majesteit”. En tegelijk ging het scherm op zwart, afgelopen.

Deze geschiedenis heeft zeker gelijkenis met de 2 bomen die in Genesis worden genoemd: de boom van het leven en de boom van kennis van goed en kwaad. Ja die boom van het leven, wonderlijk mooi, een boom van diepe vrede. Een boom die heel de aarde omspant en waarvan de kruin tot in de hemel reikt. De boom die het echte leven betekent, een leven samen met God. Geweldig om met die God, de Schepper van de aarde en de hemel, op te mogen trekken. Samen met Hem plannen te maken en ze uit te werken om zo over de aarde te waken. Wat een eer om Gods medewerker te mogen zijn. Wat een leven. Heerlijk. En toen … ging het scherm voor de eerste keer op zwart. Wat een ellende, verschrikkelijk. Gods geweldige medewerker koos voor de verkeerde boom. Weg balans, weg toekomst, weg van het Paradijs.

En als de Almachtige op zoek gaat naar zijn gevallen medewerker, zijn trots, waar Hij zichzelf in terug zag, roept Hij hem: “Adam, waar ben je?”. Dan blijkt hij zich, samen met zijn vrouw Mannin, verstopt te hebben tussen het groen en ze hebben grote groene bladeren van de bomen getrokken om hun eigen naaktheid te kunnen bedekken. Maar die groene bedekking is alleen maar de buitenkant en God prikt daar zo door heen. Het probleem zit veel dieper, het zit in het hart van deze beide mensen. Een probleem waar alleen de grote Schepper verandering in kan brengen. Graag wil ik jullie nu al vertellen, dat bij alle verontrustende signalen van een schepping die geruïneerd wordt, we onze hulp alleen van Hem kunnen en moeten verwachten.

Hoe is het trouwens afgelopen met koning Nebukadnessar? Nadat hij 7 jaren lang als een dier had geleefd, richt hij zijn ogen omhoog, naar de hemel en erkent hij de macht van God. Hij belijdt eerlijk zijn zonden, geeft de Koning van hemel en aarde alle eer en zorgt ervoor dat in zijn koninkrijk de naam van deze God met respect wordt genoemd. Opvallend is, dat God bij deze koning ook het getal 7 gebruikt. Met zijn eigen volk Israël kom je getallen regelmatig tegen en 7 is wel een heel bijzonder getal. Het geeft altijd iets weer van volheid. Je komt het tegen bij de scheppingsdagen, de Feesten die God heeft ingesteld, de 7-armige kandelaar, enz. Wat heeft dit getal met de Babylonische koning te maken? Heeft hij precies die 7 jaren buiten in het veld moeten verblijven, of geeft het de volle tijd aan van zijn straf? Misschien moeten we het dichter bijbrengen in ons eigen leven. Heeft die 7 jaren betekenis voor onze tijd? Hoe het ook is, God heeft een plan met deze koning. Via koning Nebukadnessar moet de wereld horen wie de God van aarde en hemel is. De God “van boven”.

Dit verhaal van deze koning brengt mij bij een heel ander verhaal, n.l. een geschiedenis in Johannes 3, waar Nicodemus, een belangrijke leraar in Israël, Jezus opzoekt en met Hem in gesprek gaat. Jezus leert hem, dat de mensen alleen Gods koninkrijk kunnen binnengaan, als ze opnieuw geboren worden. Een andere vertaling zegt, als ze van bovenaf geboren worden, dus vanuit de hemel. Jezus maakt dan duidelijk dat door deze geboorte, de Geest van God in de harten van de mensen wil wonen. God zelf gaat in ons aan het werk. Hij wil ons ondersteunen om de juiste keuzes te maken. Hij wil inzicht geven in probleemsituaties. Hij wil ons sterk maken om op te staan tegen onrechtvaardigheid.

En waar vinden we dat goddelijke Koninkrijk? Overal waar de Koning wordt gevolgd en gehoorzaamd. Wie is dan de Koning van dit Rijk? Bij het zoeken naar een antwoord, komen we opnieuw bij een boomstronk! De profeet Jesaja profeteert in hoofdstuk 11, dat uit de stronk van Isaȉ een telg opschiet, een scheut van zijn wortels komt tot bloei en de Geest van de Heer zal op Hem rusten. Volgens bijbelverklaarders is dit niemand minder, dan Gods Zoon zelf, Jezus Messias. Hij is de nakomeling uit Davids geslacht, de laatste en eeuwige Koning. Wat een vooruitzicht!

We gaan terug naar het boek Genesis, om te zien hoe het met de eerste mensen die een verkeerde keus hebben gemaakt, verder is gegaan. Het prachtige Paradijs, de Hof van Eden, het Koninkrijk van God, gesymboliseerd door de Boom van het Leven, is niet meer. Gods prachtige plan om de mens tot zijn medewerker te maken is volledig verwoest. Is het dan einde verhaal? Gelukkig niet. In Gods grote goedheid ontvouwt Hij zijn plan. Via Abraham, Izaäk en Jakob groeit Gods eigen volk, Israël. Dit volk van God mag tot grote zegen voor de hele wereld zijn. Gods medewerkers, niet alleen beperkt tot een Hof, maar over heel de aarde. Vanuit dit volk komt Gods grootste wonder: “Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig mag leven!” (Joh. 3 : 16) Hoe is het mogelijk?

God heeft hersteld, wat de mens heeft verknoeid. We worden op allerlei manieren geconfronteerd met de gevolgen daarvan. Onze schepping kreunt en steunt. Vele mensen in talrijke landen maken zich zorgen over de ontwikkeling van ons leven. En terecht. Organisaties vragen aandacht voor deze zorgwekkende ontwikkeling. Hoe kunnen we invloed uitoefenen op een koersverandering? Vanuit deze preek wil ik benadrukken dat we “omhoog” moeten kijken, naar God in de hemel. We hebben een “nieuwe geboorte” nodig. Gods Geest moet gaan wonen in onze harten, zodat Hij ons inspireert. Als er Een iemand is die weet hoe we de schepping moeten “bewaken”, dan is het de Schepper Zelf. Door zijn Geest loopt er een lijn naar boven en van daaruit wil Hij ons stimuleren, bemoedigen en tot daden aanzetten. En dan willen we zelf ook graag meedenken om oplossingen te creëren. We hebben spijt en verdriet, dat de aarde zo kapot is gemaakt. We zoeken elkaar op voor steun, maar ook om daadwerkelijk veranderingen door te voeren. En juist op ons eigen plekje kunnen we veel betekenen. Het is dan geen druppel op een gloeiende plaat, maar de constante druppel die veranderingen brengt. En als we deze veranderingen op gang brengen, zal God ons zegenen en wij kunnen tot zegen zijn voor anderen. Nee, we moeten niet een afwachtende houding aannemen en denken dat grote wereldleiders de zaken moeten aanpakken. U, jij en ik zijn Gods medewerkers, precies als in het Paradijs. We moeten niet groot denken van onszelf, maar van Hem. Het is zijn schepping en wij mogen de aarde gebruiken en er zuinig op zijn.

Maar, pas op! Er is iemand aanwezig die altijd probeert ons zicht “op boven” te vertroebelen. Deze iemand houdt niet van boven. Het is satan. Hij legt alle nadruk op onze wereldwijde problemen: de opwarming van de aarde; het stijgende waterniveau; de vluchtelingen, enz. Jazeker, grote problemen, maar wij weten meer en beter. Wij vertrouwen op Gods beloften. Hij zorgt.

Als Jezus in Mattheus 6 zegt, dat we eerst zijn Koninkrijk moeten zoeken en zijn gerechtigheid, dan belooft Hij, dat al die andere dingen – voedsel en kleding - erbij gegeven zullen worden. We hoeven ons dus geen zorgen te maken voor de dag van morgen, want elke dag zorgt voor zichzelf. We mogen vertrouwen op zijn aanwezigheid. “Ik zal er zijn”, is zijn naam. En laten we niet vergeten, dat God zijn plannen al lang klaar heeft liggen. Zijn woord staat er vol van. Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde liggen al lang op de tekentafel. We hoeven er niet aan te twijfelen, want kijk maar eens naar de vele profetieën die zijn knechten hebben uitgesproken en werkelijkheid geworden zijn. Ook deze vergezichten komen dichterbij en worden vervuld. In het begin van de Bijbel hebben we de boom van het leven gezien en in het laatste Bijbelboek opent God ons het zicht op de nabije toekomst als het nieuwe Jeruzalem uit de hemel is neergedaald. “Van boven”. We vinden de levensbomen terug, in meervoud zelfs. Op het plein komen we deze boom tegen en langs de rivier. Elke maand geven deze bomen hun vrucht. Het Paradijs is terug.

Laten wij, net als koning Nebukadnessar, het hoofd oprichten en naar boven kijken. En dan aan de slag!